كه حسن در كنارش ، گاهى رو به مردم و گاهى رو به حسن كرده مىفرمود : « اين پسرم آقاست و باشد كه خدا به وسيلهء او بين دو گروه بزرگ از مسلمانان را صلح كند ! » . اين حديث را تنها بخارى نقل كرده است . ( 1 ) بخارى مىگويد : عبد اللّه بن محمد براى من نقل كرد كه محققا حسن بصرى اين حديث را از أبو بكر شنيده است . در قسمتى كه بخارى تنها از ابن عبّاس مطالبى را نقل كرده ، مىگويد : رسول خدا ( ص ) حسن و حسين ( ع ) را تعويذ مىكرد ، مىفرمود : « شما دو برادر را به وسيلهء كلمات تامّهء خدا ، از هر شيطان و هر موجود مضرّ و هر چشم زخمى تعويذ مىكنم » و مىگفت : « پدر شما ابراهيم بدان وسيله اسماعيل و اسحاق را تعويذ مىكرد » . كلمات تامّه يعنى بىنقص ، زيرا كلمات مخلوقين ناقص است ، در بعضى روايات كلمات تامّات آمده است كه بليغتر از تامّه است ، و هامه يعنى هر مخلوقى كه قصد سويى كند و . . . ( 2 ) بخارى از انس نقل كرده ، مىگويد : هيچ كس جز حسن بن على ( ع ) شبيه پيامبر ( ص ) نبود ، و بخارى اين عبارت را دربارهء حسين نيز نقل كرده است كه در بخش شهادت آن حضرت موقعى كه سر بريده‌اش را نزد ابن زياد بردند ، نقل خواهيم كرد . ( 3 ) اين حديث را احمد در مسند نقل كرده ، در آنجا آمده است : سيماى حسن بن على ( ع ) از همه كس به پيامبر ( ص ) شبيه‌تر است و در روايتى آمده است كه حسن از سر تا ناف و حسين از ناف تا پاهايش شبيه رسول خدا ( ص ) بوده است . ( 4 ) ابن سعد در « طبقات » به اسناد خود از عبد اللّه بن زبير نقل كرده ، مىگويد : رسول خدا ( ص ) را در حال سجده مىديدم در حالى كه حسن مىآمد و به پشت آن حضرت سوار مىشد و او را پايين نمىآورد تا وقتى كه خودش پايين مىآمد و او را مىديدم كه مىآمد در حالى كه رسول خدا ( ص ) در حال ركوع بود ، براى او وسط دو پايش را باز مىكرد تا از طرف ديگر بيرون رود . ( 5 ) احمد از قول زكريا بن يحيى و او از عبيد اللّه بن عمرو ، از عبد اللّه بن عقيل به نقل از ابو صالح و او از ابو هريره نقل كرده ، مىگويد : پيامبر ( ص ) روزى از روزها آمد بدون اين كه او با من و من با او سخنى بگوييم تا به بازار بنى قينقاع رسيد ، پس در خانهء فاطمه نشست